Fatih kısaparmak Hayat Bana Yalan Söyledi şarkı sözü - dinle


dinlemek için tıklayınız...


İlk kez hesaplaşıyorum kendimle
Tuhaftır kalemi, kâğıdı ve seni
Onca sevmeme rağmen
Sana ilk kez yazıyorum...

Şimdi sen yoksun, seni düşünmek var
Çocukkende seni düşünürdüm her gece
Radyo dinler, şiir yazardım
Her Çarşamba pazara giderdik annemle
Babam maaş aldığında baklava yerdik
Dondurmayı da çok severdik
Ablam üç top yerdi, ben iki top
Yalnızca bu yüzden kavga ederdik

Oysa, oysa hayatımın vaz geçilmeziydi ablam
Onun da yüzü hiç gülmedi
Hayırsızın birine kaçıp mahvetti hayatını
Aklımdan hiç çıkmaz gittiği günkü karanlıklar

Hüznümü büyüttüm o günden beri, kendimi değil
Gözlerimde hâlâ bir çocuk ağlar
Düşlerimi gezdirdiğim bulutlar
Bir tohumun özlemiydi çiçeğe
Ve hâlâ kulaklarımda annemin sesi
Bitirsen şu okulu, bir işe girsen...

Şiirle karın doymadığı doğruydu
Bak Cemil okudu mühendis oldu
En güzel kızıyla evlendi Üsküdar’ın
Evinide aldı arabasını da...

Ben ise bağlama çalardım kendi halimce
Sesim güzelmiş öyle derlerdi
Nereden bilirdim
Hep hüzünlü türküleri söyleyeceğimi
Hayat bana yalan söyledi

Mektuplar yazardım Almanya da ki abime
Okulu bitireceğime söz verirdim
Masum düşlerimin o en sürgün adasında
Bakışları uzaklara dalıp giden şarkılar
Ve mevsimsiz solmuş bir çiçek gibi
Ayaklar altında nasıl ezilirse umut
Benim de güneşimi işte öyle çaldılar
Öyle tutsak aldılar sevinçlerimi

Sensiz geçen ger günü hesabıma yazdılar
Şimdi öyle uzak ki...
Çay içip simit yediğimiz o günler
Kardeşine karne hediyesi, uçurtma yaptığım günler
Öyle uzak ki...

Oysa saçaklarda titreyen bir serçenin
Ekmek tanesine kanat çırpması
Ve bir anne duası kadar içten sevmiştim seni
Fener stadında Beşiktaş maçı
Ve parasızlığımız devam ederken
Bütün mavilerimi sana vermiştim
Kaybetmek alnıma yazılmış sanki
Olmadı bir tanem...
Hayat bana yalan söyledi

Babanın tayini çıkıp ta gittiğiniz o kış
Yine pençe yaptırmıştık ayakkabılarımıza
Sana söyleyememiştim ama, işten ayrılmıştı babam
Kapanmıştı çalıştığı lokanta

Senet zamanları daha bir çökerdi omuzları
Ve akşam trenlerinin işçi yorgunluğuyla
Daha bir uzardı raylar
Sitemlerim bile eğlenmişti hayata
Öfkeli bir yanardağ isyanlara uyanmıştı
Üstelik, üstelik sen de yoktun artık
Oysa, yalnızca sen öpmüştün gözlerimi
Bir yanı hep eksik kalmış çocukluğumun

Aslında her insan yenikti hayata
Ve birazda küskün...
Son trende kaçınca istasyondan
Öyle kala kalırdık yorgun ve üzgün
Kendime düşmanlığım bu yüzden
Hep kendime pişmanlığım...
Şimdi her şeyim yarım
Fotoğrafının arkasına ne yazdığımı bile çoktan unuttum

Bir silâhım olsaydı, bir silâhım
Yoksulluğu şakağından
Kaybetmeyi kalbinden
Ve sensizliği alnının tam ortasından vururdum

Düzmece duygular harcım değildi
Uzak denizlerin fırtınasıydım
Karlı dağların kekliği...
Yoksuldum yoksul olmasına ama onurluydum

Şimdi ne sen varsın, ne o eski sevdalar
Olsun, üstüme devrilse de bu sağır karanlık
Akşam olur şairlere gün doğar
Bir kerecik söyle demiştin, söyleyememiştim hani
İşte şimdi söylüyorum:
Seni seviyorum...